To HONDOS CENTER στο Ηράκλειο λειτουργεί ... χωρίς άδεια ίδρυσης!!!

Θα θυμάστε φυσικά πολλοί από εσάς το φοβερό αγώνα δρόμου που είχε γίνει το
Δεκέμβριο του 2010 για ετοιμαστεί το 5όροφο κτήριο στην πλατεία Αγίου Τίτου,
επί της 25ης Αυγούστου στο κέντρο του Ηρακλείου, προκειμένου να στεγάσει το
γνωστό πολυκατάστημα HONDOS CENTER, και να λειτουργήσει πριν τα
Χριστούγεννα. Όλες οι υπηρεσίες τότε έκαναν τα.. στραβά
μάτια, δεκάδες οχήματα μπαινόβγαιναν συνεχώς στον πεζόδρομο και στάθμευαν στην
πλατεία, και ο ...καημένος ο Άγιος Τίτος έκανε υπομονή μήπως κάποια στιγμή
καταφέρει να γίνει αντιληπτός από τους επισκέπτες της πόλης ανάμεσα από τα
φορτηγά και τους γερανούς!!!****

Και φυσικά το πολυκατάστημα άνοιξε τις πόρτες του για το Ηρακλειώτικο κοινό
πριν τα Χριστούγεννα του 2010, και από τότε κι έπειτα κάνει..χρυσές δουλειές
παρά την οικονομική κρίση! ****

Αυτό όμως που αποδεικνύεται σήμερα είναι ότι, δεν έκαναν μόνο τότε οι
αρμόδιες υπηρεσίες τα στραβά μάτια, αλλά συνεχίζουν να τα κάνουν μέχρι
σήμερα! Και όχι μόνο οι υπηρεσίες, αλλά και το Δημοτικό Συμβούλιο Ηρακλείου!
Και το λέω αυτό, γιατί, όπως όλα δείχνουν, *το ΗΟNDOS CENTER ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΑΔΕΙΑ ΙΔΡΥΣΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ!!!*****


*Όπως φαίνεται από την **66/2011 Απόφαση της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής του
Δήμου Ηρακλείου που αναρτήθηκε στη Διαύγεια*
*, μόλις πριν ένα μήνα περίπου, στις 10-06-2011 η εταιρία ROGE AE (HONDOS
CENTER) έκανε αίτηση για χορήγηση άδειας ίδρυσης καταστήματος λιανικού
εμπορίου από την Πολεοδομία Ηρακλείου, η οποία έκανε την αντίστοιχη (θετική
φυσικά) εισήγηση στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής του δήμου Ηρακλείου στις
29-06-2011. Με τη σειρά της η Επιτροπή Ποιότητας ζωής, με την 66/2011
απόφασή της ΜΟΛΙΣ ΠΡΙΝ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, ΣΤΙΣ 08-07-2011, εξέδωσε απόφαση, και
"ΕΙΣΗΓΕΙΤΑΙ ΘΕΤΙΚΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΝΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΕΙ ΣΤΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑ ΙΔΡΥΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ HONDOS CENTER που βρίσκεται επί των οδών 25ης Αυγούστου, Κορωναίου, Παπαγιαμαλή και πλατεία Αγίου Τίτου" . Και βέβαια
το θέμα δεν έχει λήξει ακόμα, καθώς αναμένεται από το Δημοτικό Συμβούλιο η σχετική απόφαση, για να εκδοθεί η άδεια λειτουργίας το πολυκαταστήματος.****

**Πως λειτουργεί όμως ΧΩΡΙΣ ΑΔΕΙΑ ΙΔΡΥΣΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟ HONDOS CENTER ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΕΔΩ ΚΑΙ 7 ΜΗΝΕΣ;;;* * ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ Ο ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΕΙ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΔΕΙΑ ΙΔΡΥΣΗΣ;
Δε γνωρίζω καλά από τη σχετική νομοθεσία, αλλά από το ψάξιμο που έκανα δε νομίζω ότι ένα
πολυκατάστημα μπορεί να λειτουργεί χωρίς άδεια ίδρυσης...


***Θυμάμαι πως για να πάρει άδεια ίδρυσης ένα άλλο πολυκατάστημα στην πόλη μας,
το PRAKTIKER, χρειάστηκε να καταφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας για να
ανατρέψει τις αρνητικές εισηγήσεις του Νομαρχιακού Συμβουλίου που ήταν τότε
αρμόδιο, με τον εμπορικό σύλλογο να πρωτοστατεί για τη μη χορήγηση άδειας .
Αντίθετα, το HONDOS CENTER, την ίδια μέρα που τελείωσε η ανακατασκευή του
κτιρίου, λειτούργησε και το πολυκατάστημα!!!

****Φαίνεται πως, όπως και σε πολλά άλλα ζητήματα, το Ηράκλειο και οι υπηρεσίες
του λειτουργούν με δύο μέτρα και δύο σταθμά... Προσωπικά δεν είμαι αντίθετος
με τη λειτουργία κανενός πολυκαταστήματος, αν αυτό φέρει μείωση τιμών στην
αγορά, έστω και αν πιέζει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Είμαι όμως λάτρης
της νομιμότητας, ειδικά όταν την καταπατούν επιχειρήσεις που έχουν δείξει
στο παρελθόν ότι δε σέβονται τα δικαιώματα των εργαζομένων...

Αστυνομία και παρακράτος: Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια

Πρωτομαγιά 2002. Ο ασφαλίτης Χρ. Γιαννακούλης, οπλισμένος, εφοδιασμένος με ταυτότητα σπουδαστή των ΤΕΙ και με ειδικά «επιμελημένη κόμη», ώστε να περνά απαρατήρητος, τη στιγμή που, ο ίδιος και το όπλο του, παραδίδονται από τους διαδηλωτές στους ανωτέρους του. Λίγες μέρες αργότερα ο τότε πρωθυπουργός Σημίτης ανέλαβε την... υπεράσπισή του

• Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

«Kουκουλοφόροι» του συστήματος. Ο κόσμος τους έχει πάρει πλέον χαμπάρι. Γι' αυτό και τα ψέματά τους ακούγονται τόσο κωμικά όσο ποτέ. Οπως αυτό το «αστείο» που είπε ο κ. Κοκαλάκης, ο υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της ΕΛ.ΑΣ. Η Αστυνομία, ισχυρίστηκε, δε βάζει ανθρώπους της - ασφαλίτες, δηλαδή - μέσα στις εργατικές και λαϊκές διαδηλώσεις. Ποτέ - είπε ο κ. Κοκαλάκης - η Αστυνομία δεν χρησιμοποιεί προβοκατόρικες μεθόδους, για να συκοφαντήσει και να υπονομεύσει το εργατικό και λαϊκό κίνημα...

«Δεν» υπάρχουν, λοιπόν, ομάδες «πραιτόρων», με «φόρμες» και «κράνη» (χρώματος μαύρου κατά προτίμηση...) και με εντολή να υπονομεύουν τις κινητοποιήσεις...

«Δεν» υπάρχουν ασφαλίτες με πολιτικά, χωρίς διακριτικά της Αστυνομίας, με ειδικές «φόρμες εργασίας», με στόχο να παρεισφρέουν στις πορείες, να χαφιεδίζουν, να φακελώνουν, να δημιουργούν επεισόδια, να κατασκευάζουν «ενόχους» και να συνδράμουν τους ένστολους συμπαίχτες τους...

«Δεν» υπάρχουν ομάδες προβοκατόρων με άνωθεν νομιμοποίηση - δηλαδή, προβοκάτορες κανονικοί - εντεταλμένοι να παίζουν το ίδιο και το ίδιο παιχνίδι, παρέα με τους άλλους κουκουλοφόρους, τους «γνωστούς - αγνώστους» ...συναδέλφους τους, σε αυτήν την ατέλειωτη παράσταση για «κλέφτες κι αστυνόμους».

1/10/1997. Ασφαλίτης σε διατεταγμένη υπηρεσία που παρακολουθούσε σύσκεψη της ΕΣΑΚ, εντοπίζεται και αφοπλίζεται από τους συνδικαλιστές

Ελα, όμως, που το φαινόμενο των ασφαλιτών - χαφιέδων - προβοκατόρων, αυτό το κατασκεύασμα των φανερών και μυστικών υπηρεσιών, είναι μια μεθοδολογία τόσο παλιά, όσο και η μεθοδολογία της προβοκάτσιας εκ μέρους των κατασταλτικών μηχανισμών.

Είναι μια «κολόνια που κρατάει χρόνια» στη Δημοκρατία τους και η αποφορά της είναι πια απόλυτα αναγνωρίσιμη. Αλλωστε, ως προς αυτό, υπάρχουν τα γεγονότα:

Υπάρχουν, για παράδειγμα, τα ντοκουμέντα (βίντεο, μαρτυρίες) που κατήγγειλε η «Δημοκρατική Συσπείρωση για τις Λαϊκές Ελευθερίες και την Αλληλεγγύη» στον ίδιο τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, για την σε διατεταγμένη υπηρεσία δράση των προβοκατόρικων μηχανισμών, που ξεπηδούσαν μέσα από τους κόλπους των «προστατών του νόμου», στην απεργία της 15ης Δεκέμβρη του 2010. Μέχρι σήμερα, ο κ. Παπουτσής - και παρά τις χτεσινές του «διαβεβαιώσεις» - δεν έχει απαντήσει.

Υπάρχει το μόλις πριν από ένα χρόνο περιστατικό (κάθε άλλο παρά «μεμονωμένο») και συγκεκριμένα στις 17/6/2010, όταν πιάστηκε κυριολεκτικά στα πράσα ο ασφαλίτης Χρήστος Τασσακόπουλος, στην πορεία του ΠΑΜΕ, να παριστάνει το διαδηλωτή και να επιχειρεί να προκαλέσει ιδανικές συνθήκες για την επέμβαση της Αστυνομίας (έγινε αντιληπτός από τους διαδηλωτές καθώς είχε ασύρματο με τον οποίο επικοινωνούσε με την Ασφάλεια. Οι διαδηλωτές τον ακινητοποίησαν, του πήραν ασύρματο και υπηρεσιακή ταυτότητα).

Υπάρχουν, επίσης, και οι σχετικές φωτο...

Η θέση της γυναίκας στην Κρήτη…

«Δε γεννιέσαι γυναίκα, γίνεσαι. Καμιά βιολογική, ψυχολογική ή οικονομική μοίρα δεν προσδιορίζει τη μορφή με την οποία η γυναίκα παρουσιάζεται στην κοινωνία. Είναι ο πολιτισμός στο σύνολό του που παράγει αυτό το πλάσμα, που είναι ανάμεσα στον αρσενικό και τον ευνούχο και που περιγράφεται σαν θηλυκό».

Ήταν οι λέξεις που έβαλαν τη Σιμόν ντε Μποβουάρ στην ιστορία, και άλλαξαν , όχι μόνο τον τρόπο με τον οποίο οι άντρες έβλεπαν τις γυναίκες, αλλά κυρίως τον τρόπο με τον οποίο οι γυναίκες έβλεπαν τον εαυτό τους.

Κανένας ρόλος όμως δεν είναι προκαθορισμένος και μια μόνο ματιά στη θέση της γυναίκας στη Κρήτη από τα Μινωϊκά χρόνια ως σήμερα μπορεί να αποδείξει ότι η θέση της γυναίκας είναι κοινωνική κατάσταση που καθορίζεται από το επίπεδο πολιτισμού ενός λαού και τους αγώνες του να διατηρήσει την ιστορική του ταυτότητα και την εθνική του ελευθερία.

Από όσα μπορούμε να διακρίνουμε στον μινωικό αστικό κώδικα, που έπρεπε να είναι ένα σύνολο από ήθη και έθιμα, δυο είδη δικαιωμάτων είναι ιδιαίτερα σημαντικά: το πρώτιστο δικαίωμα της πατριάς σε ό,τι αφορούσε στην ιδιοκτησία και, μέσα στην πατριά αυτή, την μητριαρχική διαδοχή. Είναι γνωστό ότι η αναγκαστική τέλεση του ενδογαμικού συλλογικού γάμου, μετά την μύηση, ανάμεσα στα μέλη δυο ομάδων μιας πατριάς, κράτησε ως την ελληνιστική εποχή· το πιστοποιεί έμμεσα ο συγγραφέας της 18ης ωδής της Ι λ ι ά δ α ς που δείχνει να χορεύουν στην Κνωσό, στην έξοδο από τον λαβύρινθο, μαζί τα οπλισμένα αγόρια και τα κορίτσια που φορούν χιτώνες· το επιβεβαιώνει μαρτυρία του ιστορικού Εφόρου και οι επιγραφές. Πρώτοι έχουν το δικαίωμα να διεκδικήσουν μια κόρη κληρονόμα, οι άνδρες της ίδιας με αυτήν φυλετικής ομάδας· αν όμως δεν την θέλουν, τότε οι πιο στενοί της συγγενείς πρέπει να κάνουν καινούργια προσφορά σε όλη την φυλή και να περιμένουν τριάντα μέρες, ώσπου να αποκτήσει το δικαίωμα να αναζητήσει αλλού το σύζυγό της, μόνη της: απομεινάρια μιας εποχής κοινοκτημοσύνης, όπου η γυναίκα, όποια κι αν ήταν τα αισθήματά της, αποτελούσε αγαθό όπως και η γη και που την τύχη της ρύθμιζε η ομάδα. Ενώ στην κλασική Ελλάδα οι γυναίκες που παντρεύονταν συχνά από δώδεκα μόλις χρόνων, πήγαιναν αμέσως να κατοικήσουν στο σπίτι του συζύγου τους, στην Κρήτη, οι άντρες δεν έπαιρναν στο σπίτι τους τις κοπέλες που παντρεύονταν, παρά μόνο αν ήταν ικανές να ρυθμίζουν μόνες τους τα οικιακά προβλήματα. Έμεναν λοιπόν, όπως και στην μινωική εποχή, στο σπίτι του πατέρα και της μητέρας τους. Σε περίπτωση μοιχείας, το έγκλημα που είχε διαπραχθεί στο σπίτι αυτό, εθεωρείτο πιο μεγάλο και πιο επιλήψιμο, παρά αν είχε γίνει οπουδήποτε αλλού. Ο σύζυγος δεν είχε το δικαίωμα να πουλήσει ή να υποθηκεύσει την προίκα της γυναίκας του. Την ατομική της περιουσία την έλεγχε μετά τον γάμο η ίδια. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό πρωτόγονης νομοθεσίας: άντρας και γυναίκα μπορούσαν να χωρίσουν όποτε ήθελαν. Στην περίπτωση όμως αυτή, η γυναίκα ξανάπαιρνε την προίκα της, τα μισά από όσα είχε αποκτήσει το ζευγάρι και όλα τα ρούχα που είχε κάνει μόνη της. Στον Κώδικα της Γόρτυνας διατυπώνεται ο όρος ότι είχε το δικαίωμα να πάρει επί πλέον πέντε στατήρες ασήμι, αν ήταν ο σύζυγος που είχε προκαλέσει το διαζύγιο, αλλά ο τελευταίος έπρεπε να προσέξει να μην πάρει η γυναίκα περισσότερα, κι αυτό αποτελεί καινούργιο στοιχείο του γάμου, όταν ό άντρας ζούσε στο σπίτι της νύφης. Είναι αξιοσημείωτο ότι αναφέρονται μόνο τα δικαιώματα της συζύγου, της κληρονόμου κόρης, της χήρας. Αν η γυναίκα πέθαινε άτεκτη, ο σύζυγός της ήταν υποχρεωμένος να επιστρέψει την ιδιοκτησία της γυναίκας και το μισό από την τελευταία σοδειά στην φυλετική ομάδα από την οποία είχε προέλθει. Υπολόγιζαν και ανέφεραν την γυναίκα της Κρήτης ανάμεσα στα μέλη της φυλής κι αυτό αποτελεί εξαίρεση στα αρχαίο δίκαιο. Έπαιρνε το προσωπικό της μερίδιο από την κληρονομιά. Μπορούσε να αρνηθεί να παντρευτεί τον πιο στενό της συγγενή σε περίπτωση χηρείας ή διαδοχής, καταβάλλοντας αποζημίωση. Είδαμε ότι είχε το δικαίωμα, αν ανήκε στην τάξη των ελεύθερων, να παντρευτεί επίσημα ακόμη κι έναν δουλοπάροικο και πως, με την προϋπόθεση ότι αυτός θα πήγαινε να ζήσει στην ιδιοκτησία και στο σπίτι της γυναίκας του, διαβίβαζε στα παιδιά της την ευγενική της καταγωγή. Πολλές φορές, μια παντρεμένη μπορούσε να αποκτήσει ελεύθερα ή όχι παιδιά, ανάλογα με το σπίτι όπου γεννούσε.

Όλα αυτά τα σχετικά με τον γάμο χαρακτηριστικά, η ελεύθερη διάθεση της περιουσίας, η κληρονομιά, η διαδοχή, υπογραμμίζουν την υψηλή κοινωνική θέση της Κρητικιάς γυναίκας, χίλια ακόμη χρόνια μετά τον Μίνωα.

Με την κάθοδο των Δωριέων η γυναίκα της Κρήτης εξακολουθεί να διατηρεί τη μινωική ακτινοβολία της. Επιγραφικά στοιχεία αποκαλύπτουν ότι η γυναίκα της Κρήτης, την περίοδο αυτή βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση, σε σχέση με τις γυναίκες της Αθήνας και άλλων ελληνικών πόλεων.
Κατά την περίοδο των ρωμαϊκών και βυζαντινών χρόνων και ιδιαίτερα μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού, η θέση της Κρητικιάς αλλάζει μορφή. Ο ρόλος της υποβιβάζεται στη νέα κοινωνική δομή και χάνει ουσιαστικά δικαιώματα εξ’αιτίας των αντιλήψεων της εποχής.
Περνάμε στη Βενετοκρατία η οποία επίσης επηρέασε με πολλούς τρόπους την κρητική κοινωνία. Μετά την άλωση, όμως, της Κωνσταντινουπόλεως η Κρήτη και ιδιαίτερα το Μεγάλο Κάστρο, δέχτηκε πρόσφυγες από τη βασιλεύουσα, ευγενείς και λογίους, που έδωσαν μια πνευματική ώθηση στο νησί. Η γυναίκα στη βενετοκρατούμενη Κρήτη αναλαμβάνει την ανατροφή και διαπαιδαγώγηση των παιδιών, καλλιεργεί τις παραδόσεις, που αποτελούν το στήριγμα του υπόδουλου Κρητικού λαού και διατηρεί αναλλοίωτο το εθνικό και θρησκευτικό φρόνημα. Συμμετέχει στις θρησκευτικές και κοινωνικές εκδηλώσεις και η ζωή της αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Η συμμετοχή της στις διάφορες εξεγέρσεις κατά των κατακτητών δεν είναι αμελητέα.

Την περίοδο της Βενετοκρατίας ανθίζει η κρητική λογοτεχνία. Ο “Ερωτόκριτος” γεννά ένα νέο γυναικείο πρότυπο:
Την γυναίκα της Αναγέννησης, στην οποία συνυπάρχει η ευαισθησία, η σεμνότητα, η ψυχική ευγένεια, η πνευματική ωριμότητα, αλλά και η τόλμη και το συγκρατημένο ερωτικό πάθος. Μια δυνατή προσωπικότητα που αγωνίζεται να κατακτήσει βασικά γυναικεία δικαιώματα.
Μετά την τουρκική κατάκτηση τα φώτα της Αναγέννησης άρχισαν να σβήνουν στην Κρήτη. Ο πνευματικός σκοταδισμός που ακολούθησε κάλυψε ολοκληρη τη Μεγαλόνησο. Σʼαυτή τη σκοτεινή περίοδο της κρητικής ιστορίας, η γυναίκα της Κρήτης διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο. Ως παιδαγωγός και δασκάλα του σπιτιού, εμπνέει στα παιδιά της την αγάπη στο Χριστό και τις πολιτισμικές αξίες. Με το ίδιο πάθος τους μεταδίδει τον πόθο για λευτεριά και το μίσος κατά των τυράννων. Στη μακρόχρονη τουρκική δουλεία, η συμβολή της γυναίκας της Κρήτης στους απελευθερωτικούς αγώνες υπηρξε ουσιαστική.Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι γυναίκες στα Σφακιά.Ο Ν. Αγγελής αναφέρει για την μάχη της Ανώπολης το 1770

<< κατά την διάρκεια της μάχης πήραν το βάπτισμα του πυρός και οι γυναίκες
πέντε – έξι που ξέφυγαν δεν άφησαν για χρόνια πολλά το τουφέκι.
Βγήκαν στα βουνά και πολεμούσαν σαν άνδρες.
Η ιστορία έσωσε τα ονόματα μερικών από δημοτικά τραγούδια ή
από το στόμα των συμπολεμιστών των.
Ήταν η Σγουραφελλιά, η Μπουρμπαχοκατσουλή κόρη του Βούρβαχη,
μια Κατερινιά Ανωπολίτισσα μια Σοφούλα Καλλικρατιανή και άλλες >>.

Στα 1774 έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από την καταστροφή της επαρχίας και
οι καπετάνιοι αποφασίζουν να κινηθούν κατά του Τουρκοενετού Αγά Αληδάκη
ο οποίος έχει τον πύργο του στο χωριό Εμπρόσνερος.
Ο Αγάς τους έχει στενέψει την αγροτοκτηνοτροφική περιοχή και
επιπλέον τους φοβερίζει ότι θα ανέβει στα Σφακιά.
Αυτός ο πόλεμος θα γίνει με την βοήθεια των γυναικών οι οποίες απαίτησαν την συμμετοχή τους.
Έχουν βλέπεται μείνει λίγοι οι Σφακιανοί και οι γυναίκες τους είναι μπαρουτοκαπνισμένες
από την προηγούμενη επανάσταση άρα δεν μπορούν να τους αρνηθούν.
Ο ποιητής της εποχής Γεωργής Πάτερος γράφει:

« Είπε η Πατσουροζαμπιά κι εμείς θ΄αρματοθούμε,
κι η Νικολέτα κι η Χρυσή θε να σας ακλουθούμε
μαζί να πολεμήσωμε,μαζί κι ανε χαθούμε,
και μεις εβαρεθήκαμε τσοι Τούρκους να γροικούμε
……………………………………. Γυναίκες,
σεις να κάτσετε μαζί με τα παιδιά σας,μα σας κάτω ‘ς τον Πρόσνερο,
δεν έναι η δουλειά σας ογλήγορα ‘ς τά σπίθια σας, των λεν’ οι πολεμάρχοι,
μα μεις του Πύργου την Τουρκιά την τρώμε και μονάχοι.
- Μα μεις δεν απομένομε, μαζί σας θ’ ακλουθούμε,
τση Ρωμηοσύνης τον οχθρό κ’ εμείς θα πολεμούμε.
- Άς έρθου, σα δε γίνεται, μα η πρώτη των δεν έναι ».
είπεν ο Βολουδόπωλος ……………………….
Οι Σφακιανοί αφού κύκλωσαν τον γενίτσαρο, στον πύργο του,
κατάφεραν μετά από αγώνα και θυσίες να τον νικήσουν και να καταστρέψουν τον πύργο.
Στο προσκλητήριο των νεκρών αγωνιστών είναι και ηρωίδες:
«κλαιν την Βουρβαχο-Κατσουλή,με την μακρέ πλεξούδα,
από πολέμ’ αντρείστικα, κ’ ας ήτο κοπελούδα κλαίσι και την Σγουραφελλιά,
πώκαμε τα λαγούμια, κ’ έκανε τα παιδιά ‘ρφανα, χηράδες τα χανούμια».
Ερείπια του πύργου στέκονται στον Εμπρόσνερο για να μας θυμίζουν μια ακόμα θυσία.

Η παρουσία όμως της Κρητικιάς είναι εκθαμβωτική και στο πιο συγκλονιστικό γεγονός του Βʼ Παγκοσμίου Πολέμου, την Μάχη της Κρήτης καθώς και στην Αντίστασή της.Βιώνει ασύλληπτες τραγωδίες σα σύζυγος, σα μάνα, σα θυγατέρα, σαν αδερφή. Παλεύει απεγνωσμένα να κρατήσει στη ζωή ορφανά και υπερήλικες, ενώ συνεχίζει την ολόψυχη προσφορά της στην Αντίσταση. Η ίδια κακοποιείται, φυλακίζεται, εξορίζεται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης,θυσιάζεται για το χρέος, γράφοντας με το αίμα της μιαν ιστορία απίστευτου ηρωισμού και αυτοθυσίας.Η κρητικιά στέκεται ισότιμα δίπλα στον κρητικό πολεμιστή , λυγερή, απροσκύνητη,ψυχωμένη,μια κατηγορία απο μόνη της …η γυναίκα της Κρήτης!

Ιωάννα Μπισκιτζή

Λέκτορας Κλασικής Φιλολογίας

Πηγη: ΑΝΩΓΗ η εφημερίδα των Ανωγειανών όπου γής

Από «διαχειριστές» χορτάσαμε...

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Το τελευταίο «σκετσάκι» που παίζεται στα ΜΜΕ ακούει στον τίτλο «ασυντόνιστη κυβέρνηση», «ανήμπορη κυβέρνηση», «διστακτική κυβέρνηση» κ.ο.κ.
Με τον τρόπο αυτό εισάγεται από το παράθυρο η γνωστή θεωρία πως όσα τραβάει ο ελληνικός λαός οφείλονται στην αδυναμία «ορθής διαχείρισης» της κρίσης εκ μέρους των αρμοδίων.
Την παραπάνω προπαγάνδα ακολούθησε το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά ενάντια στην «κακή διαχείριση» της ΝΔ. Την ίδια προπαγάνδα εφαρμόζει τώρα η ΝΔ ενάντια στην «κακή διαχείριση» του ΠΑΣΟΚ. «Αλλη» διαχείριση, λιγότερο «νεοφιλελεύθερη», περισσότερο «κεϋνσιανή», με «καλύτερο μείγμα» του κρατικού και δημόσιου τομέα, εισηγούνται και ορισμένοι αριστεροφανείς του δημόσιου λόγου.

*

Η επιμονή στην «διαχειριστική» προσέγγιση της κρίσης δεν υπαγορεύεται μόνο από τις κομματικές αντιπαραθέσεις και αντιπαλότητες. Δεν είναι επίσης μια «ελληνική» τακτική. Ακολουθείται εντός και εκτός Ελλάδας από τα αστικά κόμματα και τις φιλικές τους δυνάμεις.
Η επιχείρηση εγκλωβισμού των λαϊκών στρωμάτων στην αναζήτηση «ικανότερου διαχειριστή», ο οποίος θα αμβλύνει τάχα τα δεινά που υφίστανται τα λαϊκά στρώματα, αποσκοπεί να μείνουν στο απυρόβλητο τα πραγματικά αίτια της κρίσης.
Επιδίωξη είναι να μην γίνεται αντιληπτό ότι
η αντιλαϊκή πολιτική δεν είναι αποτέλεσμα «πράσινης» ή «γαλάζιας», «κεντροαριστερής» ή «κεντροδεξιάς», «σοσιαλδημοκρατικής» ή «φιλελεύθερης» γραμμής, αλλά το αποτέλεσμα της ταξικής γραμμής και της συνειδητής επιλογής όλων των εκπροσώπων της ολιγαρχίας, ανεξαρτήτως χρώματος.

*

Πίσω από την «διαχειριστική» προσέγγιση του προβλήματος επιδιώκεται να ξεστρατίσει η λαϊκή οργή, να μην φτάσει σε εκείνο το επίπεδο ωρίμανσης που θα αμφισβητήσει το σύστημα της εκμετάλλευσης, αλλά να ξεθυμαίνει, να γίνεται ακίνδυνη και τελικά να παγιδεύεται σε μια ατέρμονη διαδρομή από τον Αννα στον Καϊάφα.
Μέσω αυτής της τακτικής, οι τραγικές για το λαό συνέπειες της κρίσης αποδίδονται στον «α» ή τον «β» διαχειριστή, γεγονός που διευκολύνει την πλουτοκρατία να συνεχίζει την αντιλαϊκή της πολιτική, είτε εκπροσωπείται από τον «α» είτε εκπροσωπείται από τον «β» διαχειριστή.

Η ηρωϊκή συμβολή των κρητικών πολεμιστών στον Μακεδονικό Αγώνα

Οι οπλαρχηγοί Νικόδημος, Καραβίτης και Βολάνης

Ο Μακεδονικός Αγώνας είναι μεγάλος σταθμός στη νεότερη ιστορία μας. Αφύπνισε τον Ελληνισμό, ματαίωσε τον αφελληνισμό της Μακεδονίας μας και την αυτονόμηση ή την προσάρτησή της στη Βουλγαρία. H μεγάλη συμμετοχή των Κρητικών στο Μακεδονικό Αγώνα, 1903- 1908 και 1912- 1913 ήταν κυρίως εθελοντική. Οι σχέσεις της Κρήτης με τη Μακεδονία, διαχρονικά ήταν άριστες και παραδοσιακά και ιστορικά. Στο στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου υπηρετούσαν Κρήτες τοξότες, περίφημοι για τις ικανότητές τους, ενώ ο ναύαρχος Νέαρχος του στόλου του Μακεδόνα βασιλιά ήταν Κρητικός. Στον Ερωτόκριτο του Βιτζέντζου Κορνάρου, βρίσκουμε ένα ακόμα τεκμήριο της φιλίας Κρητών και Μακεδόνων. Ο Χαρίδημος, το ρηγόπουλο της Κρήτης, και ο Νικόστρατος, ο αφέντης της Μακεδονίας, θεμελιώνουν αυτή τη φιλία σε αμοιβαίους όρκους και υπόσχονται πώς, αν η περίσταση το επιβάλλει, ο καθένας θα προστρέξει σε βοήθεια του άλλου.
ΝΙΚΟΣΤΡΑΤΟΣ «…Σ’ αγάπην έναν αδελφόν έχεις εμπιστεμένο…τη τζόγια (στεφάνι) την ολόχρυση και τη φιλία μου έχεις…τσι χώρας μου, τα πλούτη μου όριζε σα δικά σου.
ΧΑΡΙΔΗΜΟΣ:..Μήνα μου δίχως ντήρησι σε κάθε σου χρειά,να ζήσεις κι αγάπα με ώστε να ζω, και μη με λησμονήσεις.
(Ερωτόκριτος σελ. 132- 133)
Τούτη η υπόσχεση τηρήθηκε κατά γράμμα και από τις δύο πλευρές: Στη διάρκεια των Κρητικών Επαναστάσεων (1866- 1869) εναντίον των Τούρκων, αρκετοί Μακεδόνες κατέβηκαν στην Κρήτη εθελοντικά για να βοηθήσουν στον αγώνα των Κρητικών. Στην πολύνεκρη μάχη του Βαφέ Χανίων στις 12 Οκτωβρίου 1966 μεταξύ των νεκρών ήταν και ο Μακεδόνας Αναστάσιος Βαφειάδης από τη Σιάτιστα. Πολλοί Μακεδόνες επίσης, εθελοντικά πολέμησαν στην Κρήτη το 1826, το 1844 εναντίον των Τούρκων και σε άλλες περιόδους. Και οι Κρητικοί ανταπέδωσαν την προσφορά και τις θυσίες τους πολλαπλασίως, πολεμώντας για την απελευθέρωση της Μακεδονίας.
« …Πώς βρέθηκαν από τα Κρητικά βουνά στην απόμερη αυτή μακεδονική γωνιά, που μόνο ακουστά την είχαν, τόσοι πολλοί Κρητικοί, είναι από τα θαυμαστά της ελληνικής ψυχής. Έμαθαν ότι ζητούνταν παλικάρια πρόθυμα να παίξουν τη ζωή τους σ΄ένα εθνικό σκοπό και έτρεξαν για τη σωτηρία των αδελφών Μακεδόνων και ολόκληρος η Κρήτη είχε μεταβληθεί σε στρατόπεδο του Μακεδονικού Αγώνος.»

Ντόρα: Στα πρόθυρα του συμμοριτοπόλεμου

Το δεύτερο κρούσμα εμφυλιοπολεμικής προπαγάνδας μετά το λίβελο Παπαχελά στην Καθημερινή, έρχεται από ένα σαφώς υποδεέστερο δείγμα στρατευμένης πένας ενός δευτεροκλασάτου “σχολιαστή” επί παντός επιστητού που έμελε να μείνει πάντα δευτεροκλασάτος, πλην των δέκα λεπτών δημοσιότητας που του πρόσφεραν κάτι καμμένοι εθνικοφασίστες, όταν τους κατηγόρησε ότι συμμετείχαν στις παρακρατικές ομάδες των Σέρβων κατά τη διάρκεια του Γιουγκοσλαβικού εμφυλίου. Αναφέρομαι στον εθνολόγο-ερευνητή-σχολιαστή-ανανεωτικοαριστερο-εκσυγχρονιστικοδεξιό Τάκη Μίχα και το πόνημά του στη Wall Street Journal όπου ούτε λίγο ούτε πολύ φαντασιώνεται μέρες ’46 σήμερα στην Ελλαδα, όμως από την πλευρά των εθνικοφρόνων που τόσο υποτίθεται ότι μισούσε.

Τι σχέση όμως έχουν όλα αυτά με την κόρη του Κων/νου Μητσοτάκη, πρώην σύζυγο του Παύλου Μπακογιάννη, νυν του Ισίδωρου Κούβελου και αεί πολιτική παρθένο; Κάντε λίγη υπομονή και διαβάστε πρώτα αυτό το σχετικά μεγάλο απόσπασμα του άρθρου του Τάκη Μίχα στην Wall Street Journal. Η χώρα βρίσκεται στο έλεος μαχητικών ακτιβιστών, οι οποίοι καθοδηγούνται κυρίως από την άκρα Αριστερά. Οι πιο μαχητικοί είναι το ΚΚΕ, η αναρχοσταλινική Συμμαχία της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (Σύριζα) που αποτελείται από τους Οικοσοσιαλιστές, την ακροαριστερή ομάδα “Ρόζα” και τη Διεθνιστική Εργατική Αριστερά (ΔΕΑ), για να αναφέρουμε μερικές. Οι οπαδοί τους, σε πλήρη ασυδοσία, έχουν αναλάβει να παρενοχλούν τους πολίτες, να καταστρέφουν δημόσια περιουσία, ακόμη και να καταλαμβάνουν ολόκληρα χωριά (σ.σ. αναφέρεται στην Κερατέα).

Οι άμεσες φυσικές επιθέσεις τους γίνονται κυρίως σε πολιτικούς και δημοσιογράφους που υποστηρίζουν τις ανοιχτές κοινωνίες και την οικονομία της αγοράς. Σε μία περίπτωση, ένα χρόνο πριν, ένας κεντροδεξιός πρώην υπουργός της ΝΔ (σ.σ. Χατζηδάκης), χτυπήθηκε άσχημα από μαχητικούς διαδηλωτές, μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες. Δεν έγιναν συλλήψεις. Σε μία άλλη περίπτωση, Έλληνας δημοσιογράφος (σ.σ. Παπαχελάς) πλευρίστηκε από ομάδα κακοποιών την ώρα που έτρωγε σε ενα εστιατόριο. Ένα παρόμοιο περιστατικό συνέβη πριν ένα μήνα, με θύμα αυτή τη φορά υπουργό του ΠΑΣΟΚ (σ.σ. εννοεί τον Πάγκαλο). Ούτε τότε έγιναν συλλήψεις.

Ο ρόλος της Αριστεράς στην σημερινή κρίση

Σήμερα, είναι πια φανερό ότι η «κοινοβουλευτική Χούντα» που κυβερνά τη χώρα εφαρμόζει πιστά τη γνωστή συνταγή των ντόπιων και ξένων ελίτ που υπηρετεί πιστά: κατάργηση κάθε σημαντικού κοινωνικού ελέγχου πάνω στις αγορές, στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, και παράλληλη κατάπνιξη κάθε συνακόλουθης λαϊκής αντίστασης με την φυσική βία. Εάν όμως οι ελίτ «κάνουν τη δουλειά τoυς», σήμερα, γίνεται εξίσου φανερό ότι η Αριστερά μας αποδείχνεται πως βρίσκεται πολύ κάτω των δραματικών περιστάσεων. Έτσι, αντί το αντι συστημικό τουλάχιστον τμήμα της να ηγηθεί ενός μαζικού λαϊκού κινήματος με σαφείς στόχους ως προς το κομβικό θέμα της ένταξης μας στην ΕΕ, η μεν ρεφορμιστική Αριστερά, όπως ήταν αναμενόμενο, προτείνει μεταρρυθμίσεις (New Deal, Κευνσιανές πολιτικές κ.λπ.!) που, αποτελούν σήμερα ...παραμύθια της Χαλιμάς, η δε αντισυστημικη Αριστερά είτε θολώνει τα νερά και αποπροσανατολίζει το λαϊκό κίνημα, δυναμιτίζοντας κάθε προσπάθεια ενότητας στην βάση, είτε συναρτά την έξοδο από την ΕΕ με την αντικαπιταλιστική αλλαγή. Κάποιοι άλλοι επικαλούνται το επιχείρημα της «ανωριμότητας» του αιτήματος για την έξοδο από την ΕΕ, για να συγκαλύψουν ένα ψευτο-διεθνισμό που απορρέει από ένα δογματικό Μαρξισμό. Τέλος, η ελευθεριακή Αριστερά συνήθως ...δεν ασχολείται με το θέμα της ΕΕ, εφόσον γι' αυτή ο στόχος είναι το «Κράτος», τα «αφεντικά» ή τα φαντασιακά!

Στην πρώτη κατηγορία, του αποπροσανατολισμού, ανήκουν κατ αρχήν οι διάφορες τάσεις μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ που δεν θέτουν θέμα εξόδου ούτε καν από την Ευρωζώνη. Και αυτό, τη στιγμή που ακόμη και διεθνείς ορθόδοξοι οικονομολόγοι βλέπουν την έξοδο από αυτήν ως την μόνη λύση για να αποφευχθεί ο καταστροφικός «μονόδρομος» των ελίτ! Στην ίδια όμως αποπροσανατολιστική κατηγορία ανήκουν, τελικά, και οι υποτιθέμενες πιο ριζοσπαστικές τάσεις στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά (ΑΝΤΑΡΣΥΑ κλπ) οι οποίες, ακολουθώντας τις άκρως αντιφατικές θέσεις της «Πρωτοβουλίας των αριστερών οικονομολόγων», θέτουν μεν θέμα εξόδου από την Ευρωζώνη αλλά όχι και από την ΕΕ, που δεν το θεωρούν σήμερα «προαπαιτούμενο» για την έξοδο από την κρίση. Όμως, όπως έγινε φανερό με τα τελευταία μέτρα (ασφαλιστικό, εργασιακό) και τα προαναγγελλόμενα (ξεπούλημα κάθε κρατικού περιουσιακού στοιχείου, ακόμη και αν καλύπτει βασικές ανάγκες, όπως νερό, τρένα, λιμάνια κ.λπ.), το θέμα δεν είναι πια, όπως ξεκίνησε, ένα ζήτημα δημοσιονομικής κρίσης και χρεοκοπίας —ζήτημα που, επίσης, σε τελική ανάλυση, ανάγεται στην ένταξη μας στην ΕΕ και όχι απλά στις «κακές πολιτικές» της Ευρωζώνης, όπως ισχυρίζονται οι «αριστεροί οικονομολόγοι». Σήμερα, το θέμα είναι ότι, πέρα από τον δήθεν «μονόδρομο» των ληστρικών μέτρων για την αποφυγή χρεοκοπίας, αντιμετωπίζουμε κάτι ακόμη πιο σημαντικό: την κατάλυση στοιχειωδών κοινωνικών ελέγχων στην αγορά εργασίας, στην ασφάλιση, την Παιδεία κλπ, κάποιοι από τους οποίους έχουν ιστορία ενός αιώνα!

Όταν θριαμβολογούν οι δήμιοι έρχονται πιο άγριες συμφορές!!!

Το έργο έχει παιχτεί πολλές φορές στην Ελλάδα: Όταν μιλούν για νίκες οι μανδαρίνοι της εξουσίας και τα προπαγανδιστικά τους μαντεία υπάρχουν οδυνηρές ήττες και ηχούν οι καμπάνες νέων συμφορών.
Όσο πιο θορυβωδώς θριαμβολογούν τόσο και πιο βάρβαρες θα είναι οι επερχόμενες συμφορές.
Θυμάστε πώς παρουσίαζαν το «λάκκο των λεόντων» (ΕΕ): Σαν παραδεισένιο όνειρο!!!
Πάντα την κόλαση την εμφανίζουν σαν όνειρο προς υλοποίηση…
Θριαμβολογεί και τώρα η κυβέρνηση των ανδρεικέλων και τα καθεστωτικά προπαγανδιστικά μαντρόσκυλα για μεγάλη νίκη στις Βρυξέλλες!!!
Εμφανίζουν τα «συμφωνηθέντα» σαν διέξοδο σωτηρίας, ενώ αυτά είναι χαλύβδινες αλυσίδες γύρω από την επέκταση, τη διάρκεια και ακόμα μεγαλύτερη εμβάθυνση της καταστροφής…
Παγιώνονται νέες συμφορές για την Ελλάδα και τους λαούς της Ευρώπης και το καθεστωτικό ψεύδος εμφανίζει, όπως πάντα, την κόλαση (τις νέες συμφορές), σαν όνειρο προς υλοποίηση!!!
Η Ελλάδα «πακετάρεται» μέσα σε ένα βαγόνι που τρέχει πάνω στις ράγες μιας διαρκούς πτώχευσης, «επιμήκυνσης» της «ελεγχόμενης» αλυσίδας της χρεωκοπίας, και οι κυβερνητικοί και οι πολιτικοί υπάλληλοι της ΕΕ και των διεθνών αρπακτικών μιλούν, με θράσος και αναίδεια απίστευτη, για ευρωπαϊκές αποφάσεις «διάσωσης».
Αυτό που θριάμβευσε είναι η πυγμή των ισχυρών και κυρίως της Γερμανίας.

Η απάτη της «Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου» του χρέους

Κάποιοι κύκλοι αστών οικονομολόγων, μικροαστικά "καθηγητικά μαυσωλεία", διατύπωσαν αρχικά την πρόταση για τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) του χρέους.
Η πρόταση αυτή αρχίζει να γίνεται έμμονη ιδέα σε «αριστερούς» κύκλους και οργανώσεις πέριξ του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ: Τσίπρας, Λαφαζάνης, Δρίτσας, Δραγασάκης, Μηλιός και λοιποί «εφευρέτες» σεναρίων διάσωσης του καθεστώτος.
Επίσης και κάποιοι άλλοι «αριστεροί» κύκλοι που μέχρι χθες υπεράσπιζαν με πάθος την άρνηση πληρωμής του χρέους, υποχώρησαν σήμερα στην προώθηση μιας αμφισβητούμενης υπόθεσης όπως είναι η ΕΛΕ. Τι συμβαίνει; Γιατί όλα αυτά τα ζικ-ζακ και οι απότομες στροφές στις πολιτικές θέσεις, οι οποίες αντί να ξεκαθαρίζουν προκαλούν μεγαλύτερη σύγχυση;
Είμαστε βέβαιοι ότι πολύ σύντομα θα υιοθετηθεί αυτή η πρόταση και από την «κίνηση Μίκη»!!!
Διαβάζουμε στο κείμενο της ΕΛΕ:

«Ο σκοπός της ΕΛΕ θα είναι η εξακρίβωση των αιτίων του δημόσιου χρέους, των όρων με τους οποίους έχει συναφθεί, καθώς και η χρήση των δανείων. Στη βάση των συμπερασμάτων της η ΕΛΕ θα διαμορφώσει κατάλληλες προτάσεις για την αντιμετώπιση του χρέους, συμπεριλαμβανομένου του χρέους που θα αποδειχτεί παράνομο, μη νομιμοποιημένο, η απεχθές. Η επιδίωξη της ΕΛΕ θα είναι να συνδράμει την Ελλάδα ώστε να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να αντιμετωπίσει το βάρος του χρέους, επιτρέποντας παράλληλα στη χώρα να διαπραγματευτεί καλύτερα με τους πιστωτές της. Τέλος η ΕΛΕ θα επιχειρήσει να διαπιστώσει ευθύνες για τις προβληματικές συμβάσεις χρέους.».
Θαυμάσιος και αποκαλυπτικότατος προβληματισμός: Βρίσκεται έτη φωτός πίσω ακόμα και απ’ τον Κέινς, ο οποίος έλεγε ότι είναι προτιμότερο να φτωχύνουν εκατό τραπεζίτες, παρά εκατό εκατομμύρια πληθυσμού.

Τελικά, βγάλαμε συμπέρασμα ποιος φταίει για τους μετανάστες;

Στην υπόθεση της κατάληψης των μεταναστών στη Νομική Σχολή της Αθήνας, συνέβη κάτι το οποίο πέρασε εντελώς απαρατήρητο και αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο πως οι Έλληνες έχουν λαλήσει κανονικά και δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Για τους μετανάστες της Νομικής μίλησαν όλοι. Ο Παπανδρέου, οι υπουργοί, η Νέα Δημοκρατία, το ΚΚΕ, το ΛΑΟΣ, ο ΣΥΡΙΖΑ, ο πρύτανης, ο αντιπρύτανης, ο Πρετεντέρης, η Τρέμη, ο Χατζηνικολάου, η Μπακογιάννη, ο Κουβέλης, η Βίκυ Καγιά, εσείς, εγώ – όλοι είχαμε μια πολύ τεκμηριωμένη άποψη για το τι πρέπει να γίνει με τους μετανάστες. Μέσα στο γενικό χαμό, κανείς δεν παρατήρησε πως οι μόνοι που δεν μίλησαν ήταν οι μετανάστες. Οι μετανάστες –που είναι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι- δεν μίλησαν, και με τη σιωπή τους μας εξέθεσαν όλους. Όλα τα διαπλεκόμενα λαμόγια ξεσπάθωσαν εναντίον των μεταναστών. Κι όπως τους άκουγα, ήταν λες και οι μετανάστες δεν είναι άνθρωποι σαν κι εμάς που κάνουν απεργία πείνας, διεκδικώντας κάποια στοιχειώδη δικαιώματα – ήταν λες και είναι Τούρκοι κομάντος οπλισμένοι με μπαζούκας και θέλουν να μας καθαρίσουν όλους.

Φταίει η κυβέρνηση που μπήκαν στη Νομική οι μετανάστες, όχι φταίει η αντιπολίτευση, φταίει ο Συνασπισμός, φταίει η Αστυνομία, φταίνε οι λιμενικοί, φταίει ο πρύτανης, φταίνε αυτοί που τους έφεραν, φταίει κι ο Χατζηπετρής. Αν ήταν δήμαρχος της Αθήνας ο Νικήτας Κακλαμάνης, θα έφταιγε κι αυτός –προεκλογικά του φόρτωσαν και όλο το μεταναστευτικό πρόβλημα της χώρας-, αλλά δήμαρχος είναι πια ο Καμίνης και αυτός δεν φταίει σε τίποτα.

Τί προτιμάτε; τον Γκλέτσο στην μπουλντόζα ή ανεξέλεγκτο πλήθος;

Σκυλιάσανε οι μεγαλοδημοσιογράφοι με την αποφασιστικότητα που επέδειξε ο δήμαρχος Στυλίδας Απόστολος Γκλέτσος, στο θέμα των διοδίων της ντροπής στην Πελασγία, που στην ουσία χωρίζουν τον δήμο και πολλοί κάτοικοι να πρέπει να πληρώνουν διόδια για να πάνε σε μια άλλη περιοχή του δήμου ή στα χωράφια τους… Εννοείται ότι οι παράπλευροι δρόμοι που έπρεπε να έχουν κατασκευαστεί και ήταν υποχρέωση να υπάρχουν, παραπέμφθηκαν στις γνωστές “ ελληνικές καλένδες”… Να ‘ταν μόνο οι παράπλευρη δρόμοι στην Στυλίδα!!! Πώς θα βγάλουν χαρτζιλίκι οι εταιρείες που εκμεταλλεύονται τα διόδια;
Και ο δήμαρχος Στυλίδας προκειμένου να απαλλάξει τους δημότες του από το δυσβάσταχτο “ χαράτσι” των διοδίων επιστράτευσε τα μηχανήματα του δήμου, έριξε τις μπάρες στα πλάγια της εθνικής οδού και έδωσε έτσι πρόσβαση σε παλιούς παράπλευρους δρόμους που υπήρχαν παρακάμπτοντας τα διόδια.
Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά σε όσους ενημερώνονται από το διαδίκτυο… Αυτό που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση, όχι ότι εκπλήσσομαι κι όλας, είναι ο μουδιασμένος τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισαν τα Μέσα Μαζικής Αποχαύνωσης το γεγονός. Όπως είδαμε ήδη (εδώ) κάποια δεν ανέφεραν λεπτομέρειες για το γεγονός και την μετέπειτα σύλληψη του Απόστολου Γκλέτσου, λέγοντα απλά “ δήμαρχος συνελήφθη”!!! (ποιος; που; πότε; γιατί;). Μια σαφέστατη προσπάθεια υποτίμησης του θέματος! Άλλωστε πώς να δώσουν διαστάσεις στο θέμα; Λίγες μέρες μετά την αποτυχημένη προσπάθεια προπαγάνδας κατά του κινήματος “ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ” για τα διόδια φοβήθηκαν μήπως γίνει και λαϊκός ήρωας ο Γκλέτσος και βρει μιμητές.

Με αφορμή την Τυνησία

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ των πεινασμένων στην Τυνησία και στην Αλγερία θυμίζει τα προ τριετίας γεγονότα. Το 2008, λίγους μήνες πριν το κραχ στα χρηματιστήρια και στο χρηματοπιστωτικό τομέα, παρακολουθήσαμε τις διαδηλώσεις των πεινασμένων. Σε περισσότερες από 25 χώρες - ανάμεσα στις οποίες το Μεξικό, η Αϊτή, το Μαρόκο, η Αίγυπτος, η Σενεγάλη, η Ινδία, η Ινδονησία - οι άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους, γιατί μέσα σε διάστημα 2 μηνών οι τιμές βασικών ειδών της διατροφής τους διπλασιάστηκαν και τριπλασιάστηκαν.

Σύμφωνα με τις επισιτιστικές υπηρεσίες του ΟΗΕ, περισσότερα από 100 εκατομμύρια άνθρωποι αδυνατούν απολύτως να πληρώσουν το κόστος της διατροφής τους και - στην κυριολεξία - πεθαίνουν από την πείνα.

Κι όμως: Με βάση τα επιτεύγματα της επιστημονικοτεχνικής επανάστασης, υπάρχει η δυνατότητα, αυτήν τη στιγμή, για την εξασφάλιση ικανοποιητικής διατροφής στο σύνολο του παγκόσμιου πληθυσμού!

*

ΑΝΤ' ΑΥΤΟΥ, στις 26 του Μάρτη 2008, στη συνάντηση του Μπους με τους Rick Wagoner, Alan Mulally και Tom La Sorda, πρόκειται για τις κεφαλές της καταρρέουσας τότε αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας («General Motors», «Ford», «Chrysler»), δημοσιοποιήθηκε η απόφαση για κάλυψη των αναγκών κίνησης από βιοκαύσιμα (καύσιμα από γεωργική παραγωγή) κατά ποσοστό 20% μέσα στα επόμενα 10 χρόνια.

Με άλλα λόγια: Οταν οι άνθρωποι στερούνται στοιχειώδους διατροφής, αυτοί που επιδοτούνται με εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια λόγω της κρίσης, είναι οι αμερικάνικες αυτοκινητοβιομηχανίες, οι οποίες διαμορφώνουν μια παγκόσμια πολιτική που λέει ότι η Γη δε θα χρησιμοποιείται για να παράγει προϊόντα που θα τρέφουν τους λιμοκτονούντες, αλλά για να παράγει «βενζίνη» για τα ρεζερβουάρ των αυτοκινήτων που παράγουν οι πολυεθνικές.

Στο μεταξύ και λίγες μέρες μετά τις αποφάσεις Μπους - αυτοκινητοβιομηχάνων, η τιμή του ρυζιού αυξήθηκε κατά 64% από την αρχή του χρόνου και 127% σε σχέση με τον περασμένο χρόνο, η τιμή του σιταριού κατά 130% σε ένα χρόνο, μόνο σε μια μέρα στο χρηματιστήριο του Σικάγου αυξήθηκαν κατά 31% οι τιμές βασικών διατροφικών ειδών.

Μίκης Θεοδωράκης: "Η Δύση μας ταπείνωσε"

Τον τρόπο με τον οποίο οι Έλληνες θα καταφέρουν να γίνουν και πάλι «αφεντικά» του τόπου ανέλυσε επί δύο ώρες ο Μίκης Θεοδωράκης σε ομιλία που παραχώρησε και την παρακολούθησαν περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι.

«Πρέπει να εγκαταλείψουμε το δόγμα Ανήκομεν εις την Δύση και να ενστερνιστούμε το δόγμα Ανήκουμε στην Ελλάδα και μόνο στην Ελλάδα. Η Δύση μας ταπείνωσε και μας οδήγησε να υπογράψουμε συμφωνίες που θίγουν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.

Κι επειδή οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ συνωμοτούν εδώ και δεκαετίες κατά της Ελλάδος θα πρέπει να προχωρήσουμε σε ένα νέο αμυντικό δόγμα. Στο πλαίσιο του νέου δόγματος η Ελλάδα θα πρέπει να αναζητήσει στήριξη από τη Ρωσία και την Κίνα και στη συνέχεια να επαναδιαπραγματευθεί με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ», σημείωσε ο Μίκης Θεοδωράκης.

Ο πασίγνωστος μουσικοσυνθέτης άσκησε οξεία κριτική για την πολιτική της τωρινής κυβέρνησης σημειώνοντας πως οι Έλληνες θα πρέπει να προσηλωθούν στις δυνάμεις τους με σκοπό το πρόβλημα να λυθεί από αυτούς το οποίο μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω ενός «ρεαλιστικού προγράμματος αξιοποίησης του δυναμικού της χώρας».

Ο ίδιος ζήτησε από τους πολίτες να μην έχουν παθητική στάση καθώς αυτοί είναι τα «αφεντικά».

Στη συνέχεια μίλησε για τα δύο μεγάλα κόμματα υποστηρίζοντας πως ήρθαν στην εξουσία «χάρη στην εύνοια των δυνάμεων της ξένης εξάρτησης» επικρίνοντας παράλληλα και τις υπόλοιπες παρατάξεις καθώς «συνέτειναν παθητικά ή ενεργητικά στην περιθωριοποίηση του ελληνικού λαού».

Κατηγόρησε επιπλέον τη Βουλή «για κάλυψη παράνομων διαδικασιών με καταστροφικές συνέπειες για το μέλλον της χώρας».

Ο κ. Θεοδωράκης εξαπέλυσε δριμύ κατηγορώ προς τις κυβερνήσεις μετά τη μεταπολίτευση επειδή δε «μερίμνησαν για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στο Αιγαίο με αποτέλεσμα σήμερα να έχει υποσκελισθεί η έννοια της υφαλοκρηπίδας, να κινδυνεύει να εξαιρεθεί το Καστελόριζο της ελληνικής ΑΟΖ και να διεξάγεται ένας χορός εκατομμυρίων δισεκατομμυρίων ευρώ από αλλότρια συμφέρονται που κρύβονται πίσω από τα δύο κράτη, χωρίς να ενημερώνονται οι λαοί, χωρίς να έχει ενημερωθεί καν η Βουλή των Ελλήνων».

Τέλος, ο κ. Θεοδωράκης είπε ότι «το αποκορύφωμα του μυστηρίου κρύβεται πίσω από τις πρόσφατες ελληνο-τουρκικές συνομιλίες. Γι αυτό πρέπει να καταστήσουμε τη χώρα μας απόρθητο φρούριο για να μπορέσουμε να ξαναπούμε "Μολών Λαβέ"».

Ως λύση ο καταξιωμένος μουσικοσυνθέτης προτείνει την «ανυπακοή, ώστε να ακυρώνονται στην πράξη όλες οι αντιδημοκρατικές και αντιλαϊκές αποφάσεις και ανάληψη πρωτοβουλιών από τους Έλληνες πολίτες ώστε να στρίψουμε την πλάτη στους φανερούς και κρυφούς συνεργάτες των Αμερικανών».

Αυτοί που τα έφαγαν και αυτοί που χωνεύουν την αλήθεια

Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

“Αν τα φάγαμε όλοι μαζί, στον Πάγκαλο φαίνονται” λέει ένας φίλος μου που δεν συμπαθεί ιδιαίτερα ,είναι αλήθεια, τον Αντιπρόεδρο της κυβέρνησης. Σε αυτά που λέει ο κύριος Πάγκαλος, θα είχε δίκιο αν δεν ήταν ο Πάγκαλος , αλλά ο φίλος μου ο Βασίλης από τα Ανώγεια που έγραψε πέντε ψεύτικες επιδοτήσεις ( επί ημερών Πάγκαλου) γιατί πίστευε πως δικαιούται και αυτός ψίχουλα από το μεγάλο φαγοπότι (το οποίο επέτρεπαν όσοι κυβερνούσαν μαζί με τον κύριο Πάγκαλο).

Επειδή ο κύριος Πάγκαλος διετέλεσε μαρξιστής, φαντάζομαι θα θυμάται τους νόμους της διαλεκτικής. Όλα στη ζωή αλληλοεξαρτώνται και σχετίζονται με τέτοιο τρόπο μάλιστα που το καθένα μπορεί να εμπεριέχει και το αντίθετό του. Η ισχύς των νόμων της διαλεκτικής είναι αδιαμφισβήτητη, ανεξάρτητα απ το αν κάποιος αποδέχεται ή όχι τον Μαρξ. Ίσως λοιπόν με αυτή τη “διαλεκτική” διάθεση ο κύριος Πάγκαλος, βλέπει την σχέση όλων μεταξύ τους και κυρίως στο φαγοπότι. Η αντίληψη όμως που θεωρεί διαλεκτική ματιά την αντίληψη της συνυπευθυνότητας, να μου επιτρέψει ο κύριος Πάγκαλος, αλλά είναι μια διαλεκτική ολίγον πόρνη. Που εκδίδει το μεγαλείο της για να διατυπώσει μια άποψη στην οποία χωράνε και δικαιολογούνται τα πάντα. Και κυρίως αυτοί που έφαγαν πολλά.

Πρώτο: δεν τα έφαγαν όλοι. Υπάρχουν αξιοπρεπείς άνθρωποι που δεν έφαγαν, δεν προσκύνησαν για να μπουν στο Δημόσιο, δεν κορόιδεψαν κανέναν. Ίσως δεν τους κάνει παρέα ο κύριος αντιπρόεδρος

Δεύτερο: αυτοί που εκμαυλίστηκαν, έγλυψαν και στο τέλος επωφελήθηκαν με οποιονδήποτε τρόπο, ουσιαστικά εκδόθηκαν από το πολιτικό σύστημα που αντιλαμβανόταν τον εαυτό του ως κάτοχο του κράτους και νταβατζή πολιτικών συνειδήσεων. Το φαγοπότι των μικρών το επέτρεψαν για να δημιουργήσουν αυτή την αντίληψη συνενοχής που επικαλείται σήμερα ο κύριος Πάγκαλος.

Ούτε «φράκτες», ούτε «Σπιναλόγκες»...

Γράφει:
Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Τίποτα και κανείς δεν πρόκειται να αποτρέψει τους ανθρώπους που απειλούνται με αφανισμό από την αναζήτηση δρόμων για τη διασφάλιση της ζωής. Οι διεθνείς οργανώσεις εκτιμούν ότι τα επόμενα χρόνια ο αριθμός των προσφύγων θα ξεπεράσει τα 500 εκατομμύρια. Η δυστυχία, η πείνα, ο φόβος, η ανελευθερία θα είναι πάντα το «διαβατήριο» για την αναζήτηση της ελπίδας, της τροφής, της ασφάλειας. Αυτή είναι η ιστορία της ανθρωπότητας: Ενα «καραβάν σαράι» που ποτέ δε σχηματίστηκε από χόμπι, αλλά πάντα από ανάγκη.

Η Ελλάδα δεν προέκυψε στο δρόμο τους ως «τουριστική επιλογή», αλλά ως γεωγραφική επιλογή, ως «πέρασμα» που δεν το καθόρισαν οι ίδιοι, αλλά οι δουλέμποροι. Δεν έρχονται για διακοπές οι μετανάστες στην Ελλάδα. Ολοι τους έχουν να διηγηθούν την ίδια ιστορία της ανέχειας, της φτώχειας, του πολέμου, των πολιτικών διώξεων που διηγούνταν και οι δικοί μας μετανάστες: Στις στοές του Βελγίου, στα εργοστάσια της Γερμανίας, στην ξενιτιά της Αμερικής και της Αυστραλίας.
Δε θα έφευγαν από τις χώρες τους αν το «παγκόσμιο χωριό» που υπηρετούν ο Ομπάμα, η Μέρκελ, ο Σαρκοζί, ο Πούτιν, ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς, ο Καρατζαφέρης, δεν τους είχε στοιβάξει σε μια «γειτονιά» όπου οι εργαζόμενοι ζουν με 1 - 2 δολάρια τη μέρα, που κάθε τρία δευτερόλεπτα ένα παιδί πεθαίνει από την πείνα. Δε θα ξενιτεύονταν αν το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, το ΔΝΤ και όλοι οι ευαγείς οργανισμοί στους οποίους συμμετέχει η Ελλάδα, δεν τους κατακρεουργούσαν είτε με τα πολεμικά είτε με τα οικονομικά «βομβαρδιστικά» τους.

Η περίπτωση Κοκολογιάννη δεν είναι απλή για τον δήμαρχο!

Όσο κι αν ο δήμαρχος προσπαθεί να περάσει ''ελαφρά τη καρδία'' το περιστατικό της παραίτησης της αντιπροέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Κωνσταντίας Κοκολογιάννη- Καρτσώνη, όσο κι αν οι ισχυρισμοί της δείχνουν τον εξαπατημένο που ανακάλυψε το λάθος μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, το θέμα δεν είναι απλό! Καταρχήν, η κ. Κοκολογιάννη είναι η μοναδική εκπρόσωπος του πρώην δήμου Τεμένους στο διευρυμένο δήμο.
Μπορεί, πιθανότατα κακώς, να ήλπιζε η ίδια πως θα αναλάβει μερίδιο στην εκτελεστική εξουσία, αλλά εάν ο δήμαρχος '' μοιράσει΄΄ την τράπουλα και το Τέμενος νοιώσει πως αδικείται, τότε δεν είναι και τόσο απλά τα πράγματα! Ακόμα κι αν ο Κουράκης ήθελε να ''μοιράσει'' αλλιώς τη μπάλα, τώρα με το αγκάθι της κυρίας πρώην αντιπροέδρου, θα πρέπει να το διαχειριστεί διαφορετικά. Ειδικά αν οι Κανικαστελλιανοί κατέβουν την Παρασκευή να διαμαρτυρηθούν για την αντιμετώπιση του ανθρώπου τους. Όμως η αιφνιδιαστική αντίδραση Κοκολογιάννη, έρχεται να αμφισβητήσει και τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τη δημοτική ομάδα του ο νυν δήμαρχος, που εν πολλοίς θυμίζει το ΄΄φύγε εσύ- έλα συ΄΄.
Άσε που η συμπεριφορά της αντιπροέδρου, δικαίωσε και τη στάση της ΄΄Λαικής Συσπείρωσης'' που δεν ήθελε τη θέση επειδή ήταν διακοσμητική!

cretalive.gr

Ο αντι-ΚΚΕ, αντικομμουνιστικός και αντισοβιετικός παροξυσμός στη μπλογκόσφαιρα

Άρθρο απο το Erodotos Weblog

Ο αντικομμουνισμός δεν είναι κάτι το καινούργιο. Ούτε και ο τρόπος, οι μέθοδοι ή ακόμα και το περιεχόμενο με το οποίο “σερβίρεται” στον κόσμο. Βεβαίως σήμερα, υπάρχουν απείρως περισσότερα μέσα διοχέτευσής του στις μάζες. Στον πυρήνα του όμως, παραμένει ίδιος, μαύρος, αντιδραστικός, αποπνέων τη δυσοσμία και την σαπίλα του ίδιου του εκμεταλλευτικού συστήματος που τον απεργάζεται.

Άλλοτε πιο εκλεπτυσμένη και άλλοτε πιο χυδαία (πάντοτε χυδαία είναι στην ουσία της), η αντικομμουνιστική προπαγάνδα βρίσκονταν πάντοτε στη μόδα, βρίσκοντας πολλούς και διάφορους καλοθελητές, φερέφωνα, ξεπουλημένους, κ.α. να γίνουν φορείς της για ένα κομμάτι ψωμί, μια δημοσίευση, μια θέση στο πανεπιστήμιο, κλπ κλπ.

Η αντι-ΚΚΕ και αντι-ΕΣΣΔ προπαγάνδα υπήρξε εξίσου πολύμορφη, πολυπλόκαμη και χυδαία…Εμφανιζόμενη ανά καιρούς με το προσωπείο της δήθεν καλοπροέραιτης κριτικής (που καμιά σχέση δεν είχε με αυτή – αυτή είναι πάντοτε ευπρόσδεκτη και σίγουρα απαραίτητη για το εργατικό-κομμουνιστικό κίνημα), αποδείχθηκε πολλαπλάσια πιο ύπουλη και από την ντόμπρα αστική, ακροδεξιά ή φασιστική προπαγάνδα.

Γιατί τα σημειώνουμε όλα αυτά;

Αριστερή… φαγούρα

Πολύ δύσκολη υπόθεση αποδεικνύεται αυτή η ρημάδα η ενότητα στη δράση ή η συμπαράταξη (για να μη λέμε και μεγάλα λόγια) των δυνάμεων της Αριστεράς. Το ΚΚΕ πάντως τελευταίως στέλνει μηνύματα περαιτέρω σκλήρυνσης της στάσης του και δεν διαφαίνονται σημάδια χαλάρωσης που να επιτρέπουν, ας πούμε, έστω κοινές διαδηλώσεις.

Σε παρέμβασή του στον «Ριζοσπάστη» ο Δ। Γόντικας, κορυφαίο στέλεχος του Περισσού, βλέπει σχέδιο «χρησιμοποίησης του οπορτουνιστικού χώρου, από τα διάφορα διαλυμένα κομμάτια του ΣΥΝ /ΣΥΡΙΖΑ ώς τις διάφορες γκρούπες, συχνά ετερόκλητες, που απαρτίζουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ», προκειμένου να χτυπηθεί το ΚΚΕ και η πολιτική του. «Δεν σημαίνει, για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα» διευκρινίζει το μέλος του Π.Γ. «ότι όλοι όσοι ακολουθούν αυτές τις δυνάμεις είναι πράκτορες ή άνθρωποι στην υπηρεσία της αστικής τάξης». Όμως το «ότι αυτός ο χώρος κηδεμονεύεται και είναι υπονομευόμενος από διάφορα κέντρα, είναι πέρα για πέρα βέβαιο». Τώρα, αν αυτή η στάση εξυπηρετεί τον λαό, θα το κρίνει μάλλον η Ιστορία…

πηγη: Το ποντίκι

Χάρρυ Κλυνν: «Η συμμορία Παπανδρέου χειρότερη από τους Τούρκους!»

Ο Χάρρυ Κλυνν δεν δίνει συχνά συνεντεύξεις, αλλά όταν αποφασίσει να μιλήσει προκαλεί… σεισμικές δονήσεις. Μιλώντας αποκλειστικά στο “newsbomb.gr” ο ανατρεπτικός καλλιτέχνης κάνει λόγο για εξευτελιστική σκλαβιά στην οποία έχει οδηγήσει το λαό η συμμορία – όπως την αποκαλεί - του Γιώργου Παπανδρέου και καλεί τους Έλληνες σε κοινωνικές εξεγέρσεις που δεν θα έχουν προηγούμενο. Αίσθηση προκαλούν και οι απόψεις του για τον Αντώνη Σαμαρά, τα κόμματα της αριστεράς, την Ντόρα Μπακογιάννη και τον Γιώργο Καρατζαφέρη.

Πώς βλέπετε τα φετινά Χριστούγεννα;
Είναι τα πιο σημαδιακά για μια εποχή πάρα πολύ δύσκολη που θα έρχεται και την οποία δεν υποπτεύεται καν ο ελληνικός λαός. Με τον καινούργιο χρόνο μπαίνουμε σε μια περίοδο εξευτελιστικής σκλαβιάς. Ο Γιώργος Παπανδρέου και η συμμορία του, εθελοντικά, μας μετέτρεψαν σε δούλους.
Το που θα οδηγήσει αυτή η κατάσταση δεν μπορώ να προβλέψω, μπορώ όμως να πω με βεβαιότητα πως ο ελληνικός λαός, μπορεί να αργεί, αλλά δεν δέχεται τέτοιου είδους σκλαβιές. Προβλέπω ότι πολύ σύντομα θα έχουμε κοινωνικές εκρήξεις που δεν φανταζόμαστε. Ο Έλληνας μηχανεύεται τρόπους για να επιβιώσει και θα επιβιώσει, παρά το ότι ζούμε τη χειρότερη δουλία της ιστορίας μας. Τα 400 χρόνια της Οθωμανικής σκλαβιάς θα είναι ένα ωραίο διάλειμμα διακοπών σε σχέση με αυτά που θα τραβήξει ο ελληνικός λαός, εάν δεν εξεγερθεί. Μόνο με την εξέγερση μπορεί να σωθεί ο λαός.

Οι δύο «Ελλάδες»

Σύμφωνα με το ΕΥΡΩΒΑΡΟΜΕΤΡΟ

Και εδώ δεν πρόκειται για τα Greek Statistics που προκαλούν τόση ευθυμία στον κ. Παπακωνσταντίνου, αλλά για στοιχεία ανεπίδεκτα αμφισβητήσεως από τους κυβερνώντες μας.

Το 96% των Ελλήνων δηλώνουν ότι βλέπουν τη χώρα να βουλιάζει στη φτώχεια.
Οτι το φάσμα της φτώχειας απειλεί το σύνολο του ελληνικού λαού, προφανώς είναι κάτι που το προσμέτρησαν οι - «πατριωτικά» δρώντες - Ελληνες εφοπλιστές, όταν πριν δύο βδομάδες (σύμφωνα με τη χτεσινή είδηση που δημοσιοποιήθηκε από το παναμέζικο πρακτορείο - «Panama City prensa.com»)
«έκλεισαν» τη συμφωνία για τη μεταφορά ακόμα 200 πλοίων τους υπό παναμέζικη σημαία...

*

58% των Ελλήνων δυσκολεύεται σε μόνιμη βάση να πληρώσει τους λογαριασμούς ρεύματος, τηλεφώνου, νερού, ενοικίου κλπ. ή αδυνατεί να ανταποκριθεί στις δανειακές υποχρεώσεις του.
Ανάμεσα στους 6 από τους 10 Ελληνες που μετρούν τα ευρώ για να τα φέρουν βόλτα τσίμα τσίμα, προφανώς δεν ανήκει ο πρόεδρος του ΣΕΒ, ο κ. Δ. Δασκαλόπουλος, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι όπως διαβάζουμε στον Τύπο (εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», 17/11/2009), δαπάνησε το ποσό του 1,5 εκατομμυρίων ευρώ για την αγορά ενός πίνακα, δημιουργίας πρωτοποριακού εικαστικού, που εκτέθηκε προ ολίγων μηνών σε καλαίσθητη γκαλερί του Λονδίνου...